zaterdag, maart 07, 2015

Belgen en bakstenen...

 

Het schijnt dat alle Belgen een baksteen in de maag hebben.
In de zin dat ze allemaal een huis willen bouwen. 
Waarschijnlijk ben ik dan geen echte Belg want ik heb nog nooit de drang gevoeld om zoiets te doen.   
Maar ik ben wel een goeie Belg want ik probeer om, op weg naar mijn eigen huis,  kleine ecologische voetstapjes te zetten. Daarom verkies ik een renovatie. Als fan van recyclage en hergebruik is dat tenminste een uitdaging waar ik mijn tanden kan in zetten. En waar ik veel voldoening uit haal. Méér dan uit een nieuwbouwproject.

Ik spreek uit ervaring.   

Mijn vorig nest lag in Brussel. 
Ik had daar werk maar zag het niet zitten om dagelijks te pendelen. Huren wilde ik niet. Kraken is niet beleefd.
Kopen was het enige alternatief. (Tot grote schrik van mijn ouders die Brussel niet kennen, behalve dan van de betogingen, de verkeerchaos, de criminaliteit, de drukte, ...)

De vele bezoeken aan panden die te koop stonden liepen altijd op een sisser uit.
Wegens te duur, te klein, te  hoog, te krottig, ... enzovoorts.

Tot ik in de 'Vlan' een aankondiging zag voor een appartement op de eerste verdieping van een herenhuis uit de jaren 1900. 
Er hing een prijskaartje aan dat paste binnen mijn budget en mijn wensen.
 

Met open haard en terras, stond er. 
Ondertussen had ik wel geleerd dat immobiliënkantoren meesters zijn in het verleiden van kandidaat-kopers.


De open haard bleek een gesloten schoorsteenmantel open haard, schoorsteenmantelen het terras was voorlopig nog lucht. Maar de mogelijkheid  om bla bla bla bestond.
vals plafond

ruwbouwwonen, thuis, appartement, Brussel






Het was dus vooral kwestie om doorheen de gaten in de muur en de valse plafonds het potentieel van de ruimtes te zien. Een beetje verbeelding kan nooit kwaad, als je dat tempert met realiteitszin.

Om kort te gaan werd ik in mei 2000 wat armer en een zekere notaris heel wat rijker, maar ik had tenminste mijn eigen plekje.  Wat heb je trouwens aan centen  nietwaar ? 

Ik heb vele maanden en stapels papier gebruikt om plannen uit te tekenen.
Plannen die meermaals gewijzigd werden. Tot ik een duidelijk beeld had van wat ik precies wilde: de charme van vroeger, met het comfort van nu. Dat vertaalde zich naar hard labeur en veel facturen. Maar wat ik kon deed ik zelf. Met kruiwagens en schuurmachines. Met hamers en slijpschijven.  Met bloed, zweet en tranen.
Met kwasten en verf. 
En met  massa' s spullen van veilingen en  rommelmarkten die ik redde van de ondergang en een nieuw leven gaf. 

badkamerwonen, thuis, appartement, Brussel

 

 

 

 

 

 

wonen, thuis, appartement, Brussel

 

 

 

 

 

 

 appartement, Brussel


Als mijn interieur een ziel heeft, dan is het omdat aan elk object een verhaal vast hangt. 
En omdat het met liefde en toewijding samengesteld werd.  


De voldoening die daaruit volgt is enorm.  





Ik was blij met mijn eigen plekje.
En het plan was om hier te blijven tot aan mijn pensioen.

Maar toen leerde ik Bondgenoot kennen.
Toen kreeg ik kleinkinderen.
En toen werd mijn vader ziek.

West-Vlaanderen liet zijn lokroep horen.
En ik luisterde ernaar.




Binnenkort is er in Brussel weer een appartement te koop.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


      

De commentaren zijn gesloten.